...

Hayallere dalmış düşünürken,hırçın dalgaların kayalara vurmasıyla etrafa saçılan su damlalarından bir tanesinin özgürlüğü yüzüme çarparak sona erdi.Bir an kendime geldim,irkildim...Bir damla su sıçraması değilde,koca denizde boğuluyorum sanmdım.zaten durumumda pek farksız değil diye düşündüm.İyide bir su damlası gibi kendi denizimden kurtulup özgürlüğüme kavuşamaz mıydım...Peki ya benim özgürlüğümde bu kadar kısa sürerse,tadına hiç bakamadan elimden alınırsa ne yapardım,ne yapabilirdim...Bunları şimdi mi düşünmem gerekiyordu,yoksa her zamanki gibi boğulmaya devam etmek mi gerekiyordu...

Zaman ilerledi,hayal değilde düşüncelere daldım bir süre.Bütün vücudumda hissettiğim yorgunluk,ağırlık artık sadece düşüncelerimdeydi.Neden düşünmeden yapamıyordum,neden herşeyi ölçüp tartmak zorundaydım.Korkuyormuydum yoksa yapamayacağımdan çok mu emindim...

Artık zamanı gelmişti.Hiçbir denizde boğulmaya niyetim yoktu,sabrımda kalmamıştı.Bu değildim ben,cesurdum,kararlıydım,istekliydim...Bunları benden alan şeye olacaktı ilk savaşım;çaresizliğe,umutsuzluğa...

Ani bir hareketle kendimi denizin içinde buldum.Yüzüme çarpan o su damlasının verdiği irkilme,kendine gelme hissinin yerini bambaşka bir duygu kaplamıştı içimi.Yüreğime ektiğim umut tohumu ilk filizini vermişti...